het wassende water | bram van erkel | ncrv | 1986

Het wassende water speelde in de hoeve ‘Watersnoodt’ in het begin van de twintigste eeuw. De lokatie werd gevonden in een bestaande hoeve die we verder aanpaste om te voldoen aan de historische lokatie die het script vereiste. Maar de hoeve zo op een moment overstromen! Daarvoor werd een schaalmodel van ‘Watersnoodt’ nagebouwd in laagstaand water. Luguber detail: om het realistisch te maken lieten we een dood kalf, opgeblazen met lucht anders bleef hij niet drijven, in het water dobberen.

Uit een artikel van Wim van den Dool:

“Je schept een nieuwe werkelijkheid, die zo goed mogelijk de illusie dient”, zegt NOS-mewerker (art director) Freek Biesiot die verantwoordelijk was voor de lokaties en décors van de dramaserie “Het wassende water”. “Alles moet er zo authentiek mogelijk uitzien, maar het mag geen museum worden. De serie is op zich een geheel eigen werkstuk, gemaakt voor televisiekijkers. Als we die de illusie kunnen geven dat de zaak klopt, is het goed”. Freek Biesiot is in de zomer van 1984 begonnen met het vinden van plekken waar “Het wassende water” kon worden verfilmd.
Met het boek van Herman de Man in de hand trok hij door de Lopikerwaard op zoek naar de “grote en machtige kruishoef” Watersnoodt die in het boek midden in de polder ligt, maar in de tv-bewerking achter de dijk.
Het resultaat was dat gebruik gemaakt moest worden van vier boerderijen. Deze vier zijn in de serie een en hetzelfde Watersnoodt, dat dankzij filmtechnische trucs keurig achter de dijk ligt. Hoe de hoeve ten slotte door het water wordt verzwolgen is weer een truc apart. Ook deze illusie is perfect. In werkelijkheid heeft geen enkele boerderij in de Lopikerwaard onder water gestaan.